Featured album
Gebruikersnaam
Wachtwoord
Registreren | Wachtwoord opvragen
BeschikbaarBeschikbaar
€ 14,99
incl. BTW

Sounds Of Passion; The Album - The Demos 21st Anniversary Edition

CODA

Type: 2 CD
Genre: Progressive Rock
Catalogus nummer: CDP-1086
Label: Pseudonym
Release datum: 30-11-2007

Omschrijving:

Sounds Of Passion: The Album - The Demos
21st Anniversary Edition

De geschiedenis van de Nederlandse groep CODA gaat terug naar begin 1980. Dat is het jaar waarin het eerste contact plaatsvindt tussen Erik de Vroomen en Ton Strik, op dat moment beiden woonachtig in Wijchen. Er ontstaat een samenwerking die 16 jaar zal gaan duren en voor de liefhebbers van symfonische- en progressieve rockmuziek twee legendarische rockalbums oplevert.

Het meest opmerkelijke wapenfeit uit die periode is ongetwijfeld het verschijnen van de LP Sounds Of Passion, in 1986 uitgebracht door Boni Records. Een nog steeds veelgezocht album onder de symfofans in binnen- en buitenland. Voordat de LP het levenslicht zag, werd in 1983 een democassette geproduceerd in een andere groepsbezetting dan op de LP. Er was toen echter nog geen sprake van de naam CODA; men noemde zich Sequoia, kort daarna werd het definitief CODA. Deze interessante demo-uitvoering van Sounds Of Passion tref je aan op Chapter-2 van dit luxe 21st Anniversary Edition, zodat je kunt beluisteren welke groei en ontwikkeling de muziek heeft doorgemaakt. Ofschoon dit 31 minuten durende epos op de democassette al een goed beeld geeft van de artistieke kwaliteiten van Erik de Vroomen, wordt in 1983 besloten om de muziek in een professionele 24-sporenstudio opnieuw op band te zetten. Na slechts zeven repetities in een lokaal van de Wijchense Muziekschool - waar Erik als pianodocent les geeft - betreden Jacky van Tongeren (basgitaren), Mark Eshuis (drums en percussie), Jack Witjes (gitaren en zang) en Erik de MMP-studio in Waalwijk voor het opnemen van de LP Sounds Of Passion en nog een aantal extra tracks. Deze extra tracks vind je overigens ook terug op Chapter-2.

Via de LP- en CD show van Wim van Putten krijgt Ton Strik de gelegenheid om in juni 1985 de gemaakte studio-opnamen op Radio 3 ten gehore te brengen. Ton is een groot liefhebber van symfonische- en progressieve rockmuziek en heeft de financiële mogelijkheden geboden om de dure studio-opnamen te maken. Het radioprogramma van Wim van Putten, met muziek en interview, levert tal van positieve en lovende reacties op, hetgeen niet onopgemerkt blijft bij twee Nederlandse platenmaatschappijen: Dureco en Boni Records. Boni Records uit Katwijk aan Zee brengt in september 1986 de LP Sounds Of Passion uit, waarvan de eerste oplage in een week tijd is uitverkocht. De tweede persing is binnen twee weken de deur uit. De groep treft inmiddels voorbereidingen voor live-optredens, repetities met een tweede keyboardspeler (Frank Bieker) en doet de nodige radio-interviews ter promotie van de LP en de van de plaat getrokken single Sounds Of Passion Finale (4th Movement). Er zijn zelfs plannen om live te gaan werken met projectieschermen, film, dia’s en ballet onder leiding van choreografe Chiquita Zonneveld. Helaas blijft het bij plannen, omdat een dergelijke show zonder financiële ondersteuning en support van een grote platenmaatschappij te duur wordt.

Na een stilte van circa vijf jaar wordt Ton Strik door SI Music Records benaderd om Sounds Of Passion op CD uit te brengen. De release in 1991 wordt een jaar later gevolgd door de CD-single Crazy Fool And Dreamer. Kort daarna wordt een licentiedeal in Zuid-Korea afgesloten en in 1993 brengt het Koreaanse Si-Wan Records een CD- en LP versie (met klaphoes) van Sounds Of Passion op de Aziatische markt. In Japan en Zuid-Korea worden veel exemplaren van S.O.P. verkocht en behoort CODA geruime tijd tot een van de best verkopende Europese bands op symfogebied. Aan de wereldwijde vraag naar nieuw CODA- materiaal wordt in 1996 voldaan door het uitbrengen van een opvolger voor S.O.P. onder de titel What A Symphony, een release op het bekende Nederlandse kwaliteitslabel Transmission. Dit indrukwekkende tweede album sluit feitelijk de carrière van CODA af. Hoewel Erik de Vroomen nog een vruchteloze poging heeft ondernomen om in een studio in Arnhem nieuw materiaal op te nemen, is het zeer onwaarschijnlijk dat we in de toekomst nog nieuwe muziek van CODA tegemoet kunnen zien. Geniet daarom van dit sfeervolle luxe 2 CD-document met nooit eerder uitgebracht bonusmateriaal en de originele masteropnamen van Sounds Of Passion.


Review Progwereld (jan. '08)
Stel je bent muziekdocent, liefhebber van 'symfonische rock' en je wilt een eigen, lange compositie op de plaat zetten. Tegenwoordig welhaast een koud kunstje, maar niet in 1984. Dat was de tijd van langspeelplaten: eerst demobanden maken, daarna met een ruim budget de studio in en tenslotte wekenlang bezig zijn met de eindmix. Maar ook de tijd van synthesizerpop in de hitparade, drumcomputers, gitaarsynthesizers en iedere maand Sym-info op de deurmat. De uit Wijchen afkomstige Erik de Vroomen had tussen 1981 en 1984 de lange suite Sounds of Passion geschreven en ging na een zoektocht naar geschikte muzikanten -waarbij De Vroomen om onbegrijpelijke redenen toch niet koos voor meesterdrummer René Creemers- de MMP studio van Ton Masseurs in Waalwijk in. Laatstgenoemde had een behoorlijke reputatie als technicus en producent van regionale groepen. Behalve Erik de Vroomen bestond Coda toen uit Jack Witjes (gitaar), Jacky van Tongeren (bas) en Mark Eshuis (drums).

Het leeuwendeel van "Sounds of Passion" bestaat uit het vierdelige titelnummer, dat in totaal een half uur duurt. Na een gesproken proloog met oerlelijk Engels, volgt het eerste deel met het hoofdthema. Toetsen -met name Yamaha DX7, Memorymoog, Hammond orgel en vleugel- overheersen, naast wat iel klinkende drums en een knijpende gitaar. Waar gaat dit allemaal naar toe? Vooral veel sfeer en een behoorlijk arsenaal aan klanken en variaties op het thema uit het eerste deel. Vooral Witjes weet met zijn gierende gitaar indruk te maken (met een knipoog naar Steve Rothery) en de aloude Novatron komt ook om de hoek kijken. In het derde deel harmonieert het fluitspel van Pip van Steen prachtig met de concertvleugel in het derde deel; dit stuk behoort tot de mooiste momenten van de plaat. Even later reikt het fretloze basspel van Van Tongeren en het saxspel van Auke de Haan tot eenzelfde passage. De finale met kerkorgel, koorzang en onweergeluiden heeft mij altijd iets te bedacht in de oren geklonken, ondanks de sublieme Moog-solo die Erik laat horen. Niettemin heeft "Sounds of Passion" mij dan al genoeg overtuigd. Hetzelfde geldt voor de tweede losse songs van de plaat, Crazy Fool and Dreamer en Defended. Aardige prog-ballads, die prima jaren 80 symfo laat horen: subtiel, verrassend en niet teveel opsmuk. In het totaal is het een plaat die zich op verschillende fronten kan meten met het bijvoorbeeld het vroege werk van Pallas en qua intensiteit iets weg heeft van "Nude" van Camel. Het conceptuele uit zich zowel in de soms zwaar aangezette progressieve rock met een frisse, maar ook klassieke inslag. Dat uit zich ook in de gesproken en gezongen teksten.

Het meeslepende materiaal van de plaat viel in de studio van Masseurs in totaal verkeerde handen. Hij wist geen raad met de arrangementen en de stukken van De Vroomen werden gaandeweg de opnames steeds meer om zeep geholpen. Vooral de drumpartijen van Eshuis waren daar het slachtoffer van. De Vroomen trok z'n conclusies, dook samen met topproducer Jan Schuurman de Soundpush studio in Blaricum en de Bullet Sound Studio in Nederhorst Den Berg in en probeerde de zaak te redden. Dat lukte slechts ten dele. In de lengte van dagen bleef de man uit Wijchen spreken over 'het beschadigde schilderij'. Hoewel boze tongen beweren dat hij altijd nog zint op 'wraak' en de plaat opnieuw wil opnemen, is dat anno 2007 ondenkbaar. Erik de Vroomen heeft de muziekindustrie vaarwel gezegd.

Deze heruitgave van dit stukje 'classic prog' is een zeer welkome aanvulling op de catalogus van Coda. Niet alleen klinkt het originele album beter dan ooit tevoren, maar maken ook de tracks van de zeldzame "Crazy Fool and Dreamer" cd-single uit 1992 onderdeel van de eerste cd, evenals edits van het titelstuk die zijn gebruikt voor een promotiesingle. Interessanter zijn de demo's die op de tweede cd staan, waarvan een deel onder de naam Sequoia zijn gemaakt. De demoversie van Sounds of Passion klinkt kaler, mysterieuzer en misschien wel iets krachtiger, zonder alle productionele toevoegingen van de latere plaat. Met name de toetsenpartijen springen er prachtig uit (vooral in "2nd movement") en is qua geluid te vergelijken met het latere jaren zeventig-werk van Camel en soms ook Gentle Giant. De Vroomen heeft deze versie thuis opgenomen met (de onlangs overleden) bassist Maarten Holtz, gitarist Karel de Greef en drummer Jan Stavenuiter. Holtz en De Greef zijn bekend van hun werk met de Brabantse symfogroep Thomas Flinter en hebben zich zo te horen erg thuis gevoeld in het werkstuk. Maar waar zijn de repetities met René Creemers gebleven? Die hebben zeker niet misstaan op deze uitgave.

Daarnaast bevat de tweede cd de missing link tussen "Sounds of Passion" en "What A Symphony", de tweede Coda-plaat uit 1996. De demoversies van The Proud Tower (waarin Eshuis het drumspel van Pierre van der Linden wel erg dicht benadert!) en What A Symphony zijn de schetsen voor het omvangrijke tweede project van Erik de Vroomen. Die stukken zijn overigens ook (samen met de extra toetsenist Frank Bieker) gerepeteerd voor optredens volgend op de release van "Sounds of Passion", maar verder dan de muziekschool in Wijchen is de groep nooit gekomen.

"Sounds of Passion" blijft een hartstochtelijk gemaakte plaat, die ondanks de combinatie 'epic' en 'pop song' geen kind van zijn tijd is, maar toch op veel waardering van zowel pers als publiek heeft kunnen rekenen. Desalniettemin haal ik hem nog af en toe uit de kast, simpelweg omdat ik het een icoon in de Nederlandse prog vind. En met deze '21st Anniversary Edition' is het plaatje compleet. Een meesterzet van voormalige manager Ton Strik, die al jarenlang liet doorschemeren dat hij "Sounds of Passion" graag opnieuw wilde uitbrengen. Dat is nu voortreffelijk gebeurd, waarmee Pseudonym laat zien dat zij nog steeds een prachtig eindproduct kan afleveren. Zowel de remastering van de opnamen, de drukkwaliteit van het hoesje als de informatie in het boekje, het is helemaal af. Wat mij betreft is dit dé heruitgave van 2007.


Review iO Pages 77 (dec. '07)
----------------------VETTE KRENT------------------

De LP Sounds Of Passion stamt oorspronkelijk uit 1986, terwijl het album in 1991 op CD verscheen. Jarenlang was deze echter niet meer leverbaar. En als je dan toch een heruitgave overweegt, waarom dan niet in geremasterde vorm en voorzien van bonustracks? Dat zal ongetwijfeld de gedachte zijn geweest achter deze release. Terecht lijkt mij, want Sounds Of Passion behoort tot de klassiekers van de Nederlandse proggeschiedenis, zoals ook al bleek in iO Pages nr. 62. Sounds of Passion was van een schoonheid zoals we die halverwege de jaren 80 al een tijd niet meer gehoord hadden. Voor dit soort muziek was ooit de term ‘Symfonische Rock’ bedacht. Geen gemakkelijk te volgen ritmes of voorspelbare wendingen die binnen een bepaalde tijdslimiet voltrokken moesten worden. Het titelnummer duurde maar liefst 30 minuten en kwam over als een constante stroom aan verrassende muzikale ideeën. Daarin speelden de toetsen van componist Erik de Vroomen natuurlijk een grote rol. Veel synthesizers, maar ook Hammondorgel en Mellotron trokken aan het luisterend oor voorbij. Daarbij waren de contrasten soms wel erg groot: een loodzwaar kerkorgel versus een lichtgewicht piccolo, als kat en hond die samen in één mand liggen. Het kon allemaal tijdens dit meesterwerk. Maar vergis je ook niet in het gitaarwerk van Jack Witjes, dat dezelfde creatieve gedachte uitdroeg als het toetsenspel. Geen raggende mannen hier, maar verfijnde specialisten. Het album bevatte verder nog Defended en Crazy Fool And Dreamer, twee kortere songs met een iets songmatigere inslag, maar die nog steeds de klasse van Coda uitstraalden. Vooral de zang van Witjes was hierin ontzettend sterk. Dat alles vinden we uiteraard terug op deze re-release. Bovendien zijn deze twee songs nog in singleversies toegevoegd, evenals een bassolo van Jacky van Tongeren en een demoversie van de proloog. Daarnaast is nog een tweede schijf toegevoegd, met daarop de allereerste demoversie van Sounds Of Passion. Je hoort de contouren duidelijk staan, maar dus ook dat er wel enig verschil is met het uiteindelijke stuk. Zo staan er nog meer demoversies van Coda-nummers op deze schijf, waarvan er later enkele op What A Symphony terecht kwamen. Doodzonde dat het hier bij bleef en dat Coda geen langer bestaan gegund was.


Review MUSICFROM.NL (dec. '07)
CODA is waarschijnlijk de grootste Nederlandse symfoband uit de jaren ’80 geweest. De oosprong van de groep ligt aan het begin van 1980, als het eerste contact wordt gelegd tussen toetsenist Erik de Vroomen en Ton Strik, die Erik enkele jaren later de financiële mogelijkheid biedt om zijn meesterwerk 'Sounds Of Passion' professioneel op te nemen. De lp wordt één van de meest gewaardeerde en geliefde symfoplaten uit de Nederlandse geschiedenis, die ondanks grootse plannen vanwege gebrek aan budget nooit live uitgevoerd is.

In 1991 volgt dan een heruitgave op cd door SI Music Records, die in 1993 ook met succes op de Aziatische markt verschijnt. En in 1996 verschijnt dan nog opvolger ‘What A Symphony’ op Transmission Records, maar die plaat sluit de carrière van CODA in feite af. Het gerucht gaat dat de Vroomen zeer ontevreden was over de productie van de lp, en nog altijd plannen heeft om het materiaal opnieuw op te nemen. Nu komt er echter een dubbel-cd uit, die zowel de originele elpee-opnames bevat als de demo van die lp uit 1983.

Beide cd’s bevatten naast het titelnummer, een half uur durend epos, verschillende extra songs en bonusmateriaal. Met name in die titelsong valt echter op hoe veelzeggend en tijdloos het materiaal van CODA is. Na het wat langdradige intro met een in houterig Engels gesproken tekst, glijden fijne thema’s langs elkaar heen die zo op een plaat van bijvoorbeeld Transatlantic hadden kunnen staan. De titelsong heeft qua opbouw, wisselingen en sfeer zelfs opvallend veel weg van Transatlantic, een samenwerkingsverband tussen vier hedendaagse grootheden uit de prog/symfo.

Het valt ons op dat de productie van de plaat weliswaar iel is, maar gezien de beperkte middelen uit die tijd zeker niet slecht. Alleen drums en gitaar missen wat bombast, maar dat draagt juist bij aan de broeierige, bijna jazzy sfeer van de plaat. Als we die met de demo-opnames vergelijken, is die productie zeker een stap vooruit. De tweede cd bevat een interessante, want behoorlijk verschillende versie van het titelnummer, die wat meer poppy klinkt dan de lp-versie. Ook vinden we een paar extra songs, die niet op de eerste cd staan.

Al met al is deze heruitgave een absolute aanrader voor alle symfofans in Nederland, al was het alleen maar om te horen waar zoveel hedendaagse progressieve rock eigenlijk vandaan komt. Ook al zal de band waarschijnlijk nooit meer optreden of live spelen, CODA heeft met ‘Sounds Of Passion’ een klassieker gemaakt die deze heruitgave absoluut verdient.


Review PLATO MANIA (dec. '07)
Ondanks de inspanningen van Marillion en kleinere bands als IQ, Pallas en Pendragon waren de jaren 80 voor de prog grotendeels een barre woestenij. Om dan in Nederland in eigen beheer een symfonische concept-plaat van de grond te tillen, getuigt van het nodige doorzettingsvermogen. Eric de Vroomen sleutelde een aantal jaren aan de composities om ze vervolgens half jaren tachtig met een paar muzikale vrienden onder naam Coda definitief op te nemen. Nadat SI Music deze plaat in 1991 voor het eerst op CD uitbracht, onttrekt Pseudonym records Sounds Of Passion nu voor een tweede keer aan de vergetelheid met deze prachtig verzorgde reissue. De plaat heeft zijn (bescheiden) reputatie vooral te danken aan het symfonische titelnummer van bijna een half uur. De Vroomen’s toetsen, waaronder de bekende jaren tachtig Yamaha DX7 synthesizer, en de gepassioneerde gitaarklanken van Jack Witjes dragen de muziek, waar alleen het gedateerde marginale drumgeluid enige afbreuk aan doet. Diezelfde Witjes zingt als een Nederlandse John Wetton de twee resterende nummers Defended en Crazy Fool and Dreamer. Het laatste nummer schopte het als remix in 1992 nog tot CD-Single en is samen met de twee bonus tracks van toen en twee single edits toegevoegd aan de eerste CD. De tweede CD geeft ons inkijk in de langdurige ontstaansgeschiedenis van Sounds Of Passion met de originele demo’s uit begin jaren 80. Tussen dit materiaal zijn ook vingeroefeningen te vinden voor wat uiteindelijk in 1996 Coda’s tweede CD What A Symphony zou worden. Hopelijk ziet Pseudonym ook nog brood in een reissue van die plaat.

Tracks

CDP-1086 CODA - Sounds Of Passion: The Album - The Demos   21st Anniversary Edition

Chapter 1 - Sounds Of Passion: The Album
1. Sounds Of Passion 29.14
   a. Prologue (2.17)
   b. 1st movement (7.12)
   c. 2nd movement (4.07)
   d. 3rd movement (5.37)
   e. 4th movement - final (9.59)

2. Crazy Fool And Dreamer 4.25 - Album Version
3. Defended 7.07

Bonus Tracks
4. Sounds Of Passion 4th 4.43 - Single Version
5. Sounds Of Passion 3rd 2.28 - Single Version
6. Crazy Fool And Dreamer 4.24 - Single Remix
7. Central Station 2.06
8. Reverberating Sounds 4.03

Tracks 1-5: p 1986 Tracks 6-8: p 1992
Track 4: p 1986 previously unreleased Single Version


Chapter 2 - Sounds Of Passion: The Demos
1. Sounds Of Passion 31.25 Demo Version
   a. Prologue (3.07)
   b. 1st movement (7.33)
   c. 2nd movement (4.06)
   d. 3rd movement (6.53)
   e. 4th movement (9.43)

2. Nevermore (The Proud Tower I) 4.25 - Demo Version
3. Dance In The Mirror (Defended) 6.53 - Demo Version
4. True Melody (The Proud Tower II) 3.19 - Demo Version
5. Crazy Fool And Dreamer 4.31 - Demo Version
6. What A Symphony (Part 1) 4.48 - Demo Version
7. What A Symphony (Part 2) 5.16 - Demo Version
8. Reverberating Sounds 2.52 - Demo Version

Track 1: p 1983 previously unreleased Demo Version,
recorded under the band name: SEQUOIA
Tracks 2 - 8: p 1984 previously unreleased Demo Versions
Tracks 1 - 8: Rough Mixes / Demo Sound Quality

REMASTERED IN THE 24-BIT DOMAIN FROM THE ORIGINAL MASTER TAPES

« terug